Bekijken

Kasteel Sterkenburg, waarvan de vroegste vermelding uit 1261 stamt, is vermoedelijk in de eerste helft van de dertiende eeuw gesticht door Gijsbert van Wulven. Het was waarschijnlijk van oorsprong een vijfhoekig kasteel met aan de oostzijde een imposante ronde toren. Aan de zuidzijde is waarschijnlijk in de vijftiende eeuw een vierkante toren van zes bouwlagen onder een zadeldak toegevoegd. In 1618 werd Anthonis van Aeswijn door vererving heer van Sterkenburg. Hij liet in 1626 een poortgebouw op de voorburcht optrekken. Vermoedelijk kreeg Sterkenburg rond hetzelfde jaar een geometrische tuinaanleg, die bestond uit zeven vakken, die omgrensd waren door sloten en lanen. In 1741 kwam Sterkenburg in handen van de familie Van Westrenen, in wiens opdracht het inmiddels in verval geraakte kasteel tussen 1754 en 1767 voor een groot deel werd afgebroken en ingrijpend werd verbouwd. Tevens werd de tuin enigszins verlandschappelijkt. Op 4 januari 1848 kocht mr. Karel Kneppelhout Sterkenburg. Een grootscheepse verbouwing volgde, waarbij het kasteel, op de middeleeuwse ronde toren, een deel van de oude westmuur en de keuken aan de zuidzijde na, werd afgebroken. Op de fundamenten verrees tussen 1848 en 1867 een herenhuis in de zogenaamde Willem II gotiek. Deze sloot aan de rechterzijde aan op de gespaarde ronde middeleeuwse toren en kreeg in 1867 aan de linkerzijde een nieuwe vierkante toren, eveneens in Willem II gotiek. In opdracht van Kneppelhout kreeg Sterkenburg tevens een nieuwe toegangsbrug en werd het in oorsprong zeventiende-eeuwse koetshuis verbouwd. Ook liet Kneppelhout in 1862 in een weiland aan de oostelijke zijde een duiventoren optrekken en gaf hij opdracht voor herbouw van de oranjerie op de oorspronkelijke fundamenten in 1865. Het landgoed Sterkenburg heeft tot op heden nog grotendeels het uiterlijk behouden dat Kneppelhout het rond 1850 gaf.

meer