Bekijken

In het bos ten noorden van Doorn ligt een grafheuvel. Grafheuvels zijn monumenten die duizenden jaren geleden werden opgeworpen ter markering van begraafplaatsen. De oudste grafheuvels zijn wel 4000 jaar oud, maar het grootste deel werd tussen 2000 en 800 voor Christus opgeworpen. In eerste instantie waren dit de begraafplaatsen van voorname personen in de gemeenschap. Het is echter wel opvallend hoe de grafheuvels na hun aanleg nog eeuwenlang werden gebruikt voor het begraven van andere personen. Hiervoor werden de heuvels vaak hoger of breder gemaakt. We gaan ervanuit dat de grafheuvels een plaats van herinnering en verering van de voorouders waren voor de levende gemeenschap in de prehistorie. Het is duidelijkdat het de bedoeling van de bouwers is geweest om de grafheuvels een monumentaal karakter te geven; om ze te laten prijken in het landschap. Opvallend is dat deze heuvelzichop de rand van een sneeuwmeltwaterdal bevindt (dit droogdal ligt ten hoogte vanhet fietspad richtinghet Maarten Maartenshuis). Deze droge dalenzijn ontstaan tijdens de laatste ijstijd (116.000 tot 11.700jaar geleden),ver voordat de eerste grafheuvels werden aangelegd, maar ze werden latervaak gebruikt als doorgaande routes over de heuvelrug. Grafheuvels werdenregelmatig aangelegdlangs prehistorische routes en vormden zo goed zichtbare en herkenbare bakens in het landschap.In gevallen zoals deze hebben de herinneringsplaatsen de tand des tijds goed doorstaan, waardoor ook wij met behulp van deze monumenten kunnen terugkijken naar ons verleden. Een grafheuvel kan veel verschillende vormen aannemen. In dit gebied gaat het vooral om relatief lage, ronde heuvels. Vaak waren ze omringd met een palenkrans of een greppeltje. Dit zou men gedaan kunnen hebben om de wereld van de doden gescheiden te houden van de wereld van de levenden.

meer