Terug naar Zoekresultaten

Bekijken

De calorimeter van Rumford diende om verbrandingswarmte te meten. De roodkoperen doos is glimmend gepoetst, om eventueel warmteverlies door straling te voorkomen. De te meten vlam wordt onder de trechter aan de onderkant van de doos geplaatst. De verbrandingsgassen met de verwarmde lucht komen via die trechter in een dunwandige platte spiraal, die aan de andere zijde van de calorimeter uitmondt. De calorimeter wordt verder met water gevuld. Bij het passeren van de spiraal geven de verwarmde gassen hun warmte aan het water af. De temperatuurstijging van het water geeft dus onmiddellijk de ontwikkelde warmte aan. Om te controleren of werkelijk alle warmte in de calorimeter afgegeven wordt, wordt achter deze een tweede calorimeter geschakeld, die dan geen temperatuurstijging mag aanwijzen. Om de warmteverliezen naar buiten zo gering mogelijk te maken, wordt, behalve met het glimmend maken van de wand van de caloriemeter, begonnen met een begintemperatuur beneden de kamertemperatuur terwijl de proef beeindigd wordt wanneer een temperatuur bereikt is, die evenveel graden boven de kamertemperatuur ligt. Bij de calorimeter is een thermometer met een lang kwikreservoir met daaraan bevestigde verzilverde schaal, lopend van 0° tot 28° ('chelle decimale') en gesigneerd: 'Pixii, Dumothier, Paris'.

Watercalorimeter volgens Rumford

Instelling Universiteitsmuseum Utrecht
Deelcollectie natuurkunde, natuurwetenschappen
Datering 1830 - 1842
Soort / type calorimeter
Objectnummer W-59.01
Materiaal hout, koper
meer