Verhaal

Op de kruising van de Dorpsstraat en de Raadhuisstraat in Wilnis staat het voormalige Raadhuis van de gemeente Wilnis, overbodig geworden sinds de gemeentelijke herindeling in 1989. Het is een uit 1915 daterend gebouw in sobere, late neorenaissance-vormen. Het is oorspronkelijk als school opgericht, maar het diende van 1920 tot 1989 als raadhuis van Wilnis. Het statige herenhuis aan het pleintje vormt een centraal gelegen plek in het dorp. Ambtenaren van weleer blikken terug op hun werkzame leven in dit bijzondere pand.

Auteur: Rosanne Kok voor De Verhalenkamer

Hoewel Wilnis, toen nog Willens geheten, al op de landkaarten van 1628 vermeld staat, werd het gebied pas in de 19de eeuw drooggelegd door de droogmakerijen. De voormalige gemeente Wilnis ontstond uit een samenvoeging van de toenmalige gemeenten Oudhuizen en Wilnis op 13 juni 1857. De burgemeester en zijn ambtenaren werkten vanuit het Raadhuis. Zo ook Jan Berkelaar en Rolf Verkaik. Hoewel de heren al jaren met pensioen zijn, zijn hun herinneringen nog springlevend. Oud-ambtenaar Jan Berkelaar vertelt: ‘Ik kwam op het gemeentehuis toen ik net de MULO had afgerond. De burgemeester zei me: ‘Zo, Berkelaar uit Vinkeveen, wat kom jij wel niet doen? Als je ambtenaar wilt worden, zul je toch anders gekleed moeten gaan jongen. Kom morgen nog maar eens terug, met een colbertje en een stropdas.’

Fietskoerier met topstukken

Rolf Verkaik was zestien toen hij in dienst van gemeente Wilnis kwam. ‘Ik begon als een soort van koerier van belangrijke stukken’, vertelt hij. ‘Die stukken bracht ik op de fiets naar de wethouders thuis. Deze moesten dan ondertekend worden. Als de wethouder dat gedaan had, bracht ik ze naar de volgende. Je kende de wethouders van toen gewoon en sprak met hen. Dat heb ik wel altijd heel mooi gevonden.’

Kopietjes anno 1950

Ook Cees Broere werkte als ambtenaar bij de gemeente Wilnis. ‘Ik was typist’, vertelt hij. ‘Ik kreeg een houten stoel, een houten tafeltje en een ijzeren typmachine. Daarmee moest ik alle belangrijke brieven overtypen. Ja, in die tijd hadden we nog geen kopieerapparaat. Dat was ik.’

Midden in de gemeenschap

Hij genoot enorm van zijn werk in het meest statige gebouw van Wilnis. ‘We hebben altijd de dienstverlening naar onze inwoners centraal gezet’, vervolgt Cees. ‘Soms kwamen ze ’s avonds of in het weekend wel bij me aan de deur: ‘Cees, kun je morgen mijn paspoort even ophalen? Of: Cees, kun je zorgen dat ik mijn uittreksel van het geboorteregister krijg?’ Dat deed je dan gewoon. Je werkte voor de gemeenschap en wist altijd overal vanaf. De betrokkenheid bij de inwoners, ik vond dat prachtig.’ 

Dick Boogaard was de laatste burgemeester van de Gemeente Wilnis. Tevens was hij de eerste burgemeester van de nieuwe gemeente De Ronde Venen, die in 1989 werd samengesteld uit de gemeenten Mijdrecht, Wilnis, Vinkeveen en Waverveen. In dit filmpje blikt hij terug op deze tijd en deelt hij zijn herinneringen. Ook de verhalen van de ambtenaren zijn vastgelegd in twee delen. In deel 1 wordt verteld over werken op zaterdagmorgen, belasting betalen aan de balie en over de banketletter voor de burgemeester die zonder zijn weten verdeeld werd onder de medewerkers. 

Dit verhaal is onderdeel van het oral history-project De Verhalenkamer, een initiatief van Stichting Verhalen Horen Overal. Dit project beslaat vijf bijzondere erfgoedlocaties in de gemeente De Ronde Venen. Het betreft locaties die iconisch zijn (geweest) voor de gemeente en een belangrijk onderdeel vormen van de maatschappelijk identiteit. 

 

Informatie

meer

verhalen

meer